"Sebebini içine sor, orası sana yalan söylemez." derdi annem.
Anne ben cevabı biliyorum, kendime söylemeye korkuyorum, diyemedim.
Anne çok seviyorum, ne olur gitmesin, diyemedim.
Anne ben çayı değil onu istiyorum, diyemedim.
"Bir çay koysana be anne, içelim birlikte dertleşelim biraz" diyebildim.

İçtikçe anlattım, anlattıkça ağladım.
Saçlarım ıslak, gel de tarayayım diyor annem. Sesi onun sesi, bakışları onun bakışları. Başımı göğsüne koyup hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Biliyorum ki annem gülümsüyor, acılar nasıl da büyütüyor seni diyor önceden nasıl umursamazdın.

Cezalandırılıyor muyum anne? Ben bu hayatı yaşamak istemiyorum. Aslında ben yaşamak istemiyorum anne. O yoksa yanımda ben nefes almayı dahi kaldıramıyorum.

Şarkılar hatırlatmasın anne, bütün şarkıları unuttur bana. Yemek yaparken şu türküyü söyleme anne canım acıyor. Neden gözlerinde o var anne, neden onun gibi kopkoyu bakıyorsun anne. Ben onun kopkoyu bakışına tutuldum anne, ne olur unuttur bana onu. İçim acıyor.