Yorgunum.
Bitkin. Halsiz.Tükenmiş. Amaçsız , sebepsiz, sorunlu.
Hayaller biriktirdim şıpsevdi kağıtlarını biriktirir gibi.
Kalbimin en sen dolu köşesinde
En az orası kadar sen kokan hayaller
Benim hayallerim,
sen dolu hayallerim
"hayır, sen ben yok artık biz varız"
Cümleler, kelimeler, bir anlık gülüş, kavgalar, umutlar, hayaller
anılar.
Anılar acıtır.

Bir gün başımı alıp gitmek istediğim yerde. Kimsenin beni bulamayacağı bir yerde hem. Seni bulacağım ben. Sen benden habersizken seni bulacağım. Kopamadığım hayalini. Nereye gitsem peşimde olan benliğini. Atlayıp çantama gelecek benimle. Sonra karşılaşmışız gibi yapacak. Hem de dokundura dokundura yapacak bunu. Bilirim. Bilmem mi kalbimin ne düşünüp ne yapacağını..

Özlem.
Eski.
Yalnızlık.
Yalnızlığa özlem doğrusu.
Hüzne, acıya özlem.
Deli gibi özlem hem.

Emin olduğun bir konuda karşının tersini söylemesi ve senin ikna çabaların. Bak bunun gibi, sonunu bilip bırakıyorum. Bırak istediğine inansın ne de olsa dediğime gelecek.
Bazen ait olma hissine karşı çıkarken, delice birine ait olmak istiyorum bazen.
Gidemiyorum,
oysa ki gitmek ki ben
ben ki gitmek
gitmek benim eş anlamlım gibiydi
-di
Gidemiyorum.
Bilirim ki gidersem dönmem.
Ben sevdalıyım yalnızlığıma, hüznüme.

Zaman diyorum, zaman.
Akışına bırakıyorum.
Önümüze bir taş çıkmazsa amenna.
Çıkarsa değiştiririz yolumuzu

"değilim bu ben, değilim,
buysam da değilim, değilsem de değilim."

Durma nefes alalım.

Zehir.
Yaşamı kendine zehir etmek için ısrarcı.
Ümitli. Ümitliyim.
Bekliyorum.
Onu seviyorum.
Sevmek anlık bir şey değil. Yayıyorum. Hayatımı veriyorum. Geleceğimi sunuyorum.
Seviyorum.
Sevmek.
Anlam bulmaya çabalamadan anlamlanan yaşam.
Sessizlik.
Kafamın içinde dedikodu yapan kadınların uğradığı suikast.
Küçük çocuklar simit satmasın.
Her sabah bir günaydınla gülümsettiğin insanlar.
Dondurmayı yerken üzerine damlatan çocuk,
Annesini peşinden koşturan küçük kızın tatlılığı,
Yolu izlerken kaldırımın deliğinden fırlayan fare.
Gülümsetti.
Düşünmek üzerine oturmamış insanlar tarafından gülümsetildin.
Bir çikolata.
Bir dondurma.
Peki ya düşünmek denen şey, bir insan kullanamıyorsa demek ki
-Yalnız o zaman insan olmuyor-
Boşver.
Siktir et!
Bak ben sevmem bu ikisini.
Gel, gidelim.
Sana gülümseten ağaçlar göstereyim.
Parmaklarını öpen kitap sayfalarını,
Sana huzur tattıracak bardakları.
Gel, gidelim.
Sana yeni bir dünya sunayım,
Her şey mutluluk desem
Hep mutlu olma düşüncesinden sıkılırsın.
Bilirim.
Acı çekmeyi seversin.
Küçük mutlulukları seversin.
Gerisi sana göre değil.

"Gülümse."

Sevmiyorsun insanları, sev.
Kaçma, koşma.

Dinle onu.
Ama sevme.
Gülümse.

+Anlamıyorsun.
-Anlamıyorum. Seviyorum.

"Bir çay kap gel."
Ben bu balkonu sevmedim.
Çıkalım dışarı.
Sen bir kraker al, bir şiir ezberine al gel.

Sonra bir ateş yakacaklar kalbimizin kumsalında.
Denizimiz o olacak, yalnız bize derin
                              yalnız bize mavi.
Gören herkes acı çekiyoruz sanacak,
acı çekme eylemi bile seninle olduğu için tattığımız sevinci bilmeyecekler.

Bilemezler tabi,
kimse seni sevemedi
sevemez.

Çünkü sen yalnız ben baktığım için vardın, düşünmesem yoktun.
Düşünüyorum, öyleyse varsın.